فرانس پرس: زنان عربستانی آفریقایی تبار امیدی برای یافتن شغل دراین کشور ندارند



مسئله دستیابی زنان به حقوق اولیه فردی و اجتماعی در عربستان یکی از مسائلی است که سال‌ ها مورد توجه رسانه های بین المللی قرار گرفته است؛ علاوه بر اینکه زنان سعودی به طور عام با مشکلات فراوانی در جامعه خود مواجه هستند، ودر این میان مشکلات زنانی که اصالتا سعودی نیستند، دو چندان است.
خبرگزاری فرانسه روز دوشنبه در گزارشی به این موضوع پرداخت و نوشت: حفصه ، نور و سامیه از جمله زنان آفریقایی تباری هستند که در عربستان متولد شده اند. این افراد هنوز از سوی سعودی ها به عنوان شهروند پذیرفته نشده اند و با مشکلات ناشی از عدم انطباق با جامعه سعودی مواجهند. آنها همواره با این سه سوال روبه رو هستند: آیا سعودی هستی؟ آیا شوهرت سعودی است؟ آیا بستگان سعودی داری؟
حفصه 30 ساله، که والدینش پیش از تولد او کشور سومالی را ترک کرده و به امید یافتن زندگی بهتر به عربستان آمده اند، اکنون مدت زمان طولانی است که به دنبال شغل می گردد. اما پاسخ منفی او به سه سوال مطرح شده فوق در هر مصاحبه کاری، یافتن شغل را برای وی دشوار کرده است. این دختر جوان به خبرگزاری فرانسه گفت: باید کاری پیدا کنم تا بتوانم کمک خرج خانواده ام باشم.
مقامات سعودی از سال 2011 به شرکت های این کشور ابلاغ کردند که به منظور کاهش میزان بیکاری به ویژه در میان نسل جوان تعداد معینی از سعودی ها را استخدام کنند. این در حالی است که بیش از نیمی از سعودی ها را جوانان کمتر از 25 سال تشکیل می دهد.
در بحبوبه تلاش مقامات سعودی برای کاهش اعتماد به خارجی های مقیم این کشور، حفصه همچنان از راه های مختلف در پی یافتن شغل است؛ حتی در بخش خدمات رسانی مثل توزیع غذا در عید فطر که نیازی به داشتن مدرک دانشگاهی ندارد.
در ادامه این گزارش آمده است: سه سوال مطرح شده فوق ضمن اینکه حفصه را ناامید کرده، همه درها را برای یافتن شغل بر روی وی بسته است تا جایی که به فکر ترک عربستان و مهاجرت به کشور دیگری است؛ اما کجا؟ حفصه می گوید: تفاوتی نمی کند کجا بروم. فقط کشوری باشد که حق و حقوقم را به رسمیت بشناسد.
وی افزود: زمانی که پدر و مادرم به عربستان آمدند، گفتند شرایط نظام اینجا را می پذیرند وآن پایبند هستند. آنها بلند پرواز نبودند و هیچ سوالی درباره حق و حقوق شان نداشتند؛ اما برای من این مسئله فرق دارد.
حفصه تا زمان ترک عربستان، می کوشد که خود را با زندگی اش که در مکه مکرمه ساکن است، وفق دهد.او در یک آپارتمان با ده تن از افراد خانواده اش زندگی می کند.
فرانس پرس در ادامه با نور 24 ساله که اصالتا اهل اتیوپی است، گفت و گو کرد و نوشت: نور در یکی از رستوران های مکه مکرمه، کار می کند. او امسال در موسم حج و به دنبال حضور بیش از دو میلیون حاجی از سراسر عالم توانسته شغل موقتی را برای خود دست و پا کند.
نور هم مانند حفصه متولد عربستان است. پدرش به منظور تحصیل علوم شرعی اسلامی پیش از این که ازدواج کند، به عربستان آمد.
بیش از 9 میلیون مهاجر در عربستان زندگی می کنند که حدود یک سوم ساکنان این کشور را تشکیل می دهند. البته میزان مهاجران در سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس مثل امارات و قطر بیشتر است.
نور مدت زمان طولانی است که به دنبال یک شغل دائمی می گردد اما نتیجه ای نمی گیرد. وی به عنوان آرایشگر به خانه های اشخاصی که آنها را خوب می شناسد، می رود. اما همیشه نگران است که دولت سعودی او را به دلیل نداشتن مجوز کار بازداشت کنند.
نور که متاهل است می گوید: همیشه احساس خطر می کنم. همواره نگرانم که روزی من و خانواده ام را بازداشت کنند.
او در پایان می گوید: آیا راه حل این است که به مصر مهاجرت کنیم؟
خبرگزاری فرانسه در ادامه این گزارش با سامیه دختر 27 ساله ای که اصالتا سومالیایی است، مصاحبه کرده است. او نیز شغلی ندارد. مادرش به مدت 20 سال خدمتکار مدرسه بود و پدرش نیز فوت کرده است.
سامیه خوب می داند که هرگز به یک شغل مناسب دائمی دست پیدا نمی کند. همچنین هرگز موفق به دریافت تابعیت سعودی نخواهد شد. تنها کاری که می تواند انجام دهد این است که هر از چند گاهی یه کار موقت پیدا کند و آن را به لیست کارهای موقتی که طی این سال ها انجام داده، اضافه کند.
او می گوید که سعودی ها هنوز نمی توانند کارهایی که یک خارجی انجام می دهد، انجام دهند. آنها هنوز برای چنین کارهایی آمادگی ندارند.
سامیه که یک مادر مطلقه است، با وجود اینکه خوب می داند نمی تواند یک شغل دائمی در عربستان پیدا کند، تصمیم گرفته مانند نور این کشور را ترک کند. او در ادامه صحبتهایش این سوال را مطرح کرد، اینجا هیچ آینده ای ندارم، برای چه بمانم؟ مصر گزینه خوبی است. هزینه زندگی آنجا کمتر است. پسرم می تواند به مدرسه بهتری برود و من نیز می توانم تحصیلاتم را ادامه دهم.
وی ادامه داد: ما چه جایگاهی در این جامعه داریم؟ برای اینکه نمی خواهیم خانواده مان در معرض خطر قرار بگیرد، مجبوریم در برابر هر اقدامی که حقوق مان را پایمال می کند، سکوت کنیم و دَم نزنیم.
خاورم**9329** 1049
مترجم: ندا بهبودی* انتشار دهنده : مریم کاظمی



انتهای پیام /*










شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید